W lutym bieżącego roku z ust dyrektor Samodzielnego Publicznego Szpitala Rejonowego w Nowogardzie padły publiczne, ambitne deklaracje – plan naprawczy dla placówki miał powstać do czerwca. Słuchając tych zapewnień, mieszkańcy i radni mogli odnieść wrażenie, że sytuacja jest pod kontrolą, a dokument powstaje siłami samej jednostki. Mamy maj, a rzeczywistość brutalnie weryfikuje tamte słowa. Szpital właśnie ogłosił drugie już zapytanie ofertowe na poszukiwanie zewnętrznego doradcy. Co poszło nie tak i czy w tym pośpiechu ucierpi jakość dokumentu, od którego zależy przyszłość lokalnej służby zdrowia?
Podczas lutowej sesji obecna pani dyrektor publicznie zobowiązała się, że do czerwca 2026 roku powstanie kluczowy program naprawczy. Przyznała, że to „ambitny plan”, ale wykonalny. Logika podpowiadała jedno: skoro dyrekcja mówi o tym z taką pewnością, to albo prace są już zaawansowane, albo szpital przygotowuje dokument własnymi zasobami.
Dlaczego więc dopiero w maju światło dzienne ujrzało pierwsze, ekspresowe zapytanie ofertowe? Jeśli celem od początku było wynajęcie zewnętrznej firmy doradczej, to dlaczego czekano z tym aż do momentu, gdy w kalendarzu zrobiło się gorąco? To rodzi uzasadnione pytanie: czy pierwotny plan zakładał samodzielne stworzenie dokumentu, co przerosło możliwości placówki, czy po prostu zabrakło odpowiedniego nadzoru nad terminami?
Pierwsze zapytanie ofertowe (opublikowane 11 maja i trwające do 14 maja) dawało potencjalnemu wykonawcy zaledwie niecały miesiąc od wyłonienia wykonawcy do stworzenia strategii. Efekt? Brak rozstrzygnięcia. 15 maja 2026 roku na stronie pojawiło się kolejne ogłoszenie.
Dyrekcja została zmuszona do urealnienia terminów. W nowej dokumentacji:
- Termin składania ofert wydłużono do 10 dni tj. do 25 maja 2026 r.
- Termin ostatecznego przedłożenia programu przesunięto na 10 lipca 2026 r.
Choć wykonawca zyskuje teraz nieco więcej czasu (około 1,5 miesiąca od wyboru), to pierwotny, deklarowany publicznie „czerwcowy termin” stał się już całkowicie nieaktualny. Szpital traci cenny czas, a finanse placówki nie poczekają.
Ale czy półtora miesiąca na plan naprawczy to w ogóle realne?
Nawet po wydłużeniu terminu do lipca, przed nowym wykonawcą stoi tytaniczne zadanie. Kompleksowy Program Naprawczy na lata 2026–2028 to nie jest formalna broszura. Zgodnie ze specyfikacją zamówienia, w tym czasie zewnętrzna firma musi:
- Przeprowadzić pełny audyt sytuacji finansowej, kadrowej i operacyjnej (w tym wykorzystania łóżek i struktury kosztów).
- Przeanalizować limity i nadwykonania z NFZ.
- Wskazać precyzyjne przyczyny strat i zaplanować restrukturyzację zadłużenia.
- Przygotować prognozy finansowe na 3 lata i wypełnić oficjalne formularze Ministerstwa Zdrowia.
Czy w tak krótkim czasie da się stworzyć dokument skrojony idealnie pod specyfikę Nowogardu? Ryzyko, że szpital zapłaci za „gotowiec” oparty na ogólnych szablonach, wciąż pozostaje wysokie.
Najbardziej niepokojący jest jednak fakt, że w nowym postępowaniu kryterium wyboru wykonawcy to nadal w 100% cena. Patrząc na dotychczasowe doświadczenie zawodowe obecnej pani dyrektor, która przez lata była księgową, takie podejście może być w pewien sposób zrozumiałe. Dla umysłu finansowego liczą się twarde cyfry, a kryterium najniższej ceny jest bezduszne, ale „bezpieczne” urzędowo, bo w pełni obiektywne.
Jednak to, co sprawdza się przy rutynowym bilansowaniu faktur, nie zawsze zadziała przy zarządzaniu kryzysowym. Szpital to nie hurtownia, w której szuka się najtańszego dostawcy towaru. Opracowanie programu naprawczego na lata 2026–2028 wymaga spojrzenia daleko poza ramy samej księgowości. Szpital w Nowogardzie nie potrzebuje dziś jedynie mechanicznego cięcia kosztów pod dyktando najtańszego doradcy. Potrzebuje strategicznej wizji, która uratuje placówkę, nie uderzając przy tym w pacjentów i personel.
Czy ktoś weźmie odpowiedzialność za słowo?
W przestrzeni publicznej słowa powinny mieć swoją wagę. Czy chaos z zapytaniami ofertowymi i uciekające terminy to wynik braku koncepcji, czy po prostu złego zarządzania?
W całej tej urzędniczo-przetargowej dyskusji łatwo zgubić to, co najważniejsze. Program naprawczy to nie jest po prostu dokument, który ma zadowolić kontrolerów z Ministerstwa czy Wojewodę. To plan na to, jak ma funkcjonować szpital. Bo na końcu każdego wykresu i każdej tabeli finansowej stoi człowiek.
Medycyna zna świętą zasadę: „Po pierwsze nie szkodzić”. Przy tworzeniu programu naprawczego dla szpitala ta zasada powinna brzmieć: „Po pierwsze nie oszczędzać na diagnozie”.
Nowogardzki szpital potrzebuje dziś przede wszystkim rzetelnego i eksperckiego planu, który pozwoli realnie ustabilizować sytuację placówki i zabezpieczyć przyszłość nas wszystkich — zarówno mieszkańców korzystających z leczenia, jak i personelu medycznego, który od dłuższego czasu funkcjonuje w atmosferze finansowej niepewności i powinien wreszcie móc poczuć stabilność oraz bezpieczeństwo swojej pracy.
Czy mamy czas na kolejne obietnice, uciekające terminy i eksperymenty z „najtańszymi ofertami”?
